Birbirinden tamamen farklı anlamların, belli bir zeminde bir araya gelerek, hepsinden kopuk çok daha farklı bir anlam bütünü oluşturması daha çok dadaist bir yorumu gerektirir. Çok anlamlılık ve parçalanmış anlam, derin köklere ihtiyaç duymayan, büyük kanonlara meydan okuyan postmodern bir süreci de işaret eder. Raşit Altun’un da, çağının bir sanatçısı olarak bu duruma çok da kayıtsız kalmadığı söylenebilir: yeter ki bir şey yarat, anlam onu bulur.

Yorumlar Durmuş Akbulut’a aittir.